Home
Search
Index
Definify.com
Webster
1913
Edition
Tyne
Tyne
,
Verb.
T.
[Icel.
tȳna
.]
To lose.
[Obs. or Scot.]
“His bliss gan he
tyne
.”
Piers Plowman.
Sir W. Scott.
Tyne
,
Verb.
I.
To become lost; to perish.
[Obs.]
Spenser.
Tyne
,
Noun.
[See
Tine
a prong.]
(Zool.)
A prong or point of an antler.
Tyne
,
Noun.
[See
Teen
,
Noun.
]
Anxiety; tine.
[Obs.]
“With labor and long
tyne
.”
Spenser.
Similar Results
Tyke
Tine
Tone
Tune
Tyny