Definify.com

Definition 2024


मध्यम

मध्यम

See also: माध्यम

Sanskrit

Adjective

मध्यम (madhyama)

  1. superlative degree of मध्य (madhya), middlemost
  2. middle-born (Veṇis.)
  3. (astronomy) mean (Sūryas.)
  4. of or relating to the meridian (Sūryas.)

Declension

Masculine a-stem declension of मध्यम
Nom. sg. मध्यमः (madhyamaḥ)
Gen. sg. मध्यमस्य (madhyamasya)
Singular Dual Plural
Nominative मध्यमः (madhyamaḥ) मध्यमौ (madhyamau) मध्यमाः (madhyamāḥ)
Vocative मध्यम (madhyama) मध्यमौ (madhyamau) मध्यमाः (madhyamāḥ)
Accusative मध्यमम् (madhyamam) मध्यमौ (madhyamau) मध्यमान् (madhyamān)
Instrumental मध्यमेन (madhyamena) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमैः (madhyamaiḥ)
Dative मध्यमाय (madhyamāya) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Ablative मध्यमात् (madhyamāt) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Genitive मध्यमस्य (madhyamasya) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमानाम् (madhyamānām)
Locative मध्यमे (madhyame) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमेषु (madhyameṣu)
Feminine ā-stem declension of मध्यम
Nom. sg. मध्यमा (madhyamā)
Gen. sg. मध्यमायाः (madhyamāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मध्यमा (madhyamā) मध्यमे (madhyame) मध्यमाः (madhyamāḥ)
Vocative मध्यमे (madhyame) मध्यमे (madhyame) मध्यमाः (madhyamāḥ)
Accusative मध्यमाम् (madhyamām) मध्यमे (madhyame) मध्यमाः (madhyamāḥ)
Instrumental मध्यमया (madhyamayā) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमाभिः (madhyamābhiḥ)
Dative मध्यमायै (madhyamāyai) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमाभ्यः (madhyamābhyaḥ)
Ablative मध्यमायाः (madhyamāyāḥ) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमाभ्यः (madhyamābhyaḥ)
Genitive मध्यमायाः (madhyamāyāḥ) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमानाम् (madhyamānām)
Locative मध्यमायाम् (madhyamāyām) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमासु (madhyamāsu)
Neuter a-stem declension of मध्यम
Nom. sg. मध्यमम् (madhyamam)
Gen. sg. मध्यमस्य (madhyamasya)
Singular Dual Plural
Nominative मध्यमम् (madhyamam) मध्यमे (madhyame) मध्यमानि (madhyamāni)
Vocative मध्यम (madhyama) मध्यमे (madhyame) मध्यमानि (madhyamāni)
Accusative मध्यमम् (madhyamam) मध्यमे (madhyame) मध्यमानि (madhyamāni)
Instrumental मध्यमेन (madhyamena) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमैः (madhyamaiḥ)
Dative मध्यमा (madhyamā) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Ablative मध्यमात् (madhyamāt) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Genitive मध्यमस्य (madhyamasya) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमानाम् (madhyamānām)
Locative मध्यमे (madhyame) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमेषु (madhyameṣu)

Noun

मध्यम (madhyama) m

  1. a prince whose territory lies between two enemies
  2. the middle character in plays
  3. midlands (L.)
  4. (music) the fourth or fifth note (Saṃgīt.)
  5. (music) second of the three scales (Saṃgīt.)
  6. (music) a particular melodic formula (Saṃgīt.)
  7. (linguistics) the second person (Pāṇ.)
  8. provincial governor (L.)
  9. a kind of antelope (L.)
  10. the eighteenth kalpa (Cat.)
  11. (Buddhism) a Buddhist sect (Sarvad.)
  12. a class of gods (ŚāṅkhŚr.)
  13. waist (MBh., R., etc.)
  14. middle finger (Kauś., Suśr.)
  15. midnight (L.)
  16. pubescent girl (L.)
  17. lotus seed pod (L.)
  18. central blossom (W.)
  19. a kind of meter (L.)

Declension

Masculine a-stem declension of मध्यम
Nom. sg. मध्यमः (madhyamaḥ)
Gen. sg. मध्यमस्य (madhyamasya)
Singular Dual Plural
Nominative मध्यमः (madhyamaḥ) मध्यमौ (madhyamau) मध्यमाः (madhyamāḥ)
Vocative मध्यम (madhyama) मध्यमौ (madhyamau) मध्यमाः (madhyamāḥ)
Accusative मध्यमम् (madhyamam) मध्यमौ (madhyamau) मध्यमान् (madhyamān)
Instrumental मध्यमेन (madhyamena) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमैः (madhyamaiḥ)
Dative मध्यमाय (madhyamāya) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Ablative मध्यमात् (madhyamāt) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Genitive मध्यमस्य (madhyamasya) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमानाम् (madhyamānām)
Locative मध्यमे (madhyame) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमेषु (madhyameṣu)

Noun

मध्यम (madhyama) n

  1. middle (APrāt.)
  2. mediocrity, defectiveness (Śṛṅgār.)
  3. the twelfth काण्ड (kāṇḍa) of the Shatapatha Brahmana
  4. (astronomy) meridian elliptical point (Sūryas.)

Declension

Neuter a-stem declension of मध्यम
Nom. sg. मध्यमम् (madhyamam)
Gen. sg. मध्यमस्य (madhyamasya)
Singular Dual Plural
Nominative मध्यमम् (madhyamam) मध्यमे (madhyame) मध्यमानि (madhyamāni)
Vocative मध्यम (madhyama) मध्यमे (madhyame) मध्यमानि (madhyamāni)
Accusative मध्यमम् (madhyamam) मध्यमे (madhyame) मध्यमानि (madhyamāni)
Instrumental मध्यमेन (madhyamena) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमैः (madhyamaiḥ)
Dative मध्यमा (madhyamā) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Ablative मध्यमात् (madhyamāt) मध्यमाभ्याम् (madhyamābhyām) मध्यमेभ्यः (madhyamebhyaḥ)
Genitive मध्यमस्य (madhyamasya) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमानाम् (madhyamānām)
Locative मध्यमे (madhyame) मध्यमयोः (madhyamayoḥ) मध्यमेषु (madhyameṣu)

References

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0782