Definify.com
Definition 2025
ανιχνεύομαι
ανιχνεύομαι
Greek
Verb
ανιχνεύομαι • (anichnévomai) (simple past ανιχνεύτηκα or ανιχνεύθηκα, active form ανιχνεύω, passive)
- passive of ανιχνεύω (anichnévo)
Conjugation
ανιχνεύομαι
Non-past tenses | Past tenses | |||
---|---|---|---|---|
Imperfective | Present | Continuous future | Imperfect | |
1st person | sg | ανιχνεύομαι | θα ανιχνεύομαι | ανιχνευόμουν, ανιχνευόμουνα |
2nd person | ανιχνεύεσαι | θα ανιχνεύεσαι | ανιχνευόσουν, ανιχνευόσουνα | |
3rd person | ανιχνεύεται | θα ανιχνεύεται | ανιχνευόταν, ανιχνευότανε | |
1st person | pl | ανιχνευόμαστε | θα ανιχνευόμαστε | ανιχνευόμασταν, ανιχνευόμαστε2 |
2nd person | ανιχνεύεστε, ανιχνευόσαστε1 | θα ανιχνεύεστε, ανιχνευόσαστε1 | ανιχνευόσασταν, ανιχνευόσαστε2 | |
3rd person | ανιχνεύονται | θα ανιχνεύονται | ανιχνεύονταν, ανιχνευόντανε, ανιχνευόντουσαν | |
Perfective | Dependent† | Simple future | Simple past (Aorist) | |
1st person | sg | ανιχνευτώ | θα ανιχνευτώ | ανιχνεύτηκα |
2nd person | ανιχνευτείς | θα ανιχνευτείς | ανιχνεύτηκες | |
3rd person | ανιχνευτεί | θα ανιχνευτεί | ανιχνεύτηκε | |
1st person | pl | ανιχνευτούμε | θα ανιχνευτούμε | ανιχνευτήκαμε |
2nd person | ανιχνευτείτε | θα ανιχνευτείτε | ανιχνευτήκατε | |
3rd person | ανιχνευτούν, ανιχνευτούνε | θα ανιχνευτούν, θα ανιχνευτούνε | ανιχνεύτηκαν, ανιχνευτήκανε | |
Imperative | Imperfective | Perfective | ||
2nd person | sg | —3 | ανιχνέψου | |
2nd person | pl | —3 | ανιχνευτείτε | |
Perfect tenses | ||||
Perfect | έχω ανιχνευτεί, έχεις ανιχνευτεί έχει ανιχνευτεί, … | |||
Future perfect | θα έχω ανιχνευτεί, θα έχεις ανιχνευτεί, θα έχει ανιχνευτεί, … | |||
Past perfect | είχα ανιχνευτεί, είχες ανιχνευτεί, είχε ανιχνευτεί, … | |||
Subjunctive | ||||
Continuous | The present tense form preceded by να, ας, etc | |||
Simple | The dependent form preceded by να, ας, etc | |||
Past perfect | The perfect tense form preceded by να, ας, etc | |||
When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources. | ||||
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existance of these forms is doubtful | ||||