Definify.com

Webster 1913 Edition


Adaunt

A-daunt′

,
Verb.
T.
[OE.
adaunten
to overpower, OF.
adonter
;
à€
(L.
ad
) +
donter
, F.
dompter
. See
Daunt
.]
To daunt; to subdue; to mitigate.
[Obs.]
Skelton.

Webster 1828 Edition


Adaunt

AD'AUNT

,
Verb.
T.
To subdue. [Not used. See Daunt.]