Definify.com

Webster 1913 Edition


Begnaw

Be-gnaw′

,
Verb.
T.
[
p. p.
Begnawed
,
(R.)
Begnawn
.]
[AS.
begnagan
; pref.
be-
+
gnagan
to gnaw.]
To gnaw; to eat away; to corrode.
The worm of conscience still
begnaw
thy soul.
Shakespeare

Webster 1828 Edition


Begnaw

BEGNAW'

,
Verb.
T.
benaw'. To bite or gnaw, to eat away; to corrode; to nibble.