Home
Search
Index
Definify.com
Webster
1913
Edition
feague
feague
(fēg)
,
Verb.
T.
[Cf. G.
fegen
to sweep, Icel.
fægja
to cleanse, polish, E.
fair
,
fay
, to fit,
fey
to cleanse.]
To beat or whip; to drive.
[Obs.]
Otway.
Webster
1828
Edition
Feague
FEAGUE
,
Verb.
T.
feeg. To beat or whip. [Not in use.]
Similar Results
Feague
League
Plague
Leagued
Fescue