Home
Search
Index
Definify.com
Webster
1913
Edition
Stultiloquence
Stul-til′o-quence
,
Noun.
[L.
stultiloquentia
;
stultus
foolish +
loquentia
a talking, fr.
loquens
, p. pr. of
loqui
to talk.]
Silly talk; babbling.
Webster
1828
Edition
Stultiloquence
STULTILOQUENCE
,
Noun.
[L., foolish; a talking.] Foolish talk; a babbling.
Similar Results
Stultiloquence